Bo & Blog | In discussie met je kind

Bo & Blog | In discussie met je kind

Lees meer over opvoeden en de leuke dingen die daarbij komen kijken, maar ook de irritaties en perikelen die wij allen uit het opvoeden herkennen.

Vanaf de geboorte tot en met de eerste verjaardag van je kind is er nog niks aan de hand. Afgezien van het feit dat je een deel van het jaar, of als je pech hebt het hele jaar, een grote hoeveelheid slapeloze nachten hebt. 

 

Als je kleintje 1 wordt, wordt je lichamelijke conditie getest. De kleine avonturier gaat als een speer. Leet lopen of kan al lopen, en hij of zij duikt overal onder, in, op en achter. Je spullen zijn niet meer veilig, je vensterbanken raken ongezellig leeg, je rent er continue achteraan en het zweet staat op je rug. 

 

Dat verandert niet zoveel als ze 2 jaar worden. Behalve het feit dat die gecombineerd gaan met ‘the terrible two’s’. Want dat komt er dus nog even bij. Ik ben twee en ik zeg nee. Omdat het rijmt houden wij het op twee, maar we weten allemaal dat ‘het moderne kind’ daar tegenwoordig al met anderhalf jaar mee begint. Overal.... en als ik dan mn zin nog niet krijg, zet ik je even lekker voor schut papa/mama! midden op straat. 

 

Dat dus, en..... grenzen opzoeken. Een jaar vol sporten en geduld. 

 

En als ze 3 worden.... vragen, vragen, vragen, vragen. Mama.... waarom doen mensen dit, mama wat is dit? Mama, wat betekend ‘even wachten’? Mama waarom mag ik hier niet aan zitten met mn vingers? Mama, waarom.....? Logisch want het zijn blanco papiertjes die hun eigen boekje aan het invullen zijn, vol met wetenswaardigheden over het leven. 

Maar dit alles tezamen met nog een jonger kleintje in huis, die in deze levensfase zijn eigen persoontje begint te ontwikkelen, en nog even een stapje verder de grenzen van het ouderlijk huis op zoekt… laten we eerlijk wezen….  Het geduld van de moderne papa en mama worden aardig op de proef gesteld. Hier en daar een heerlijk braaf kind daar gelaten natuurlijk.  

 

Maar dan..... is hij / zij 4 jaar geworden. Hopla! Tijd voor school! Even een stukje rust. Nieuwe fase en andere dingen. Nieuwe fase, dat zeker. Andere dingen, dat ook. Namelijk: discussies. Breek me de bek niet over discussies met je kind. Ineens vinden ze zichzelf helemaal volwassen en praten ze op sommige vlakken daadwerkelijk als 'grote mensen' en 'vinden zij dat ze alles zelf wel even kunnen regelen'. Soms zijn ze nog slimmer als jezelf en praten ze je helemaal klem. Hoe ze dat kunnen doen? Omdat ze daar de tijd voor hebben en de hele dag alles in hun opnemen en observeren. Iets waar papa en mama allang al niet meer mee bezig zijn, storten zij zich volledig in. Dus ja, vanaf nu is het oppassen geblazen. Ze horen alles, zien alles, en leren in een hele korte periode ineens MEGA veel op school. Je kunt het zelf niet bij houden. Waar je ze af en toe nog mee kon afleiden, werkt nu niet meer. Ze bijten zich vast in wat ze in hun hoofd hebben en dat moet gebeuren. Je kunt niet meer zomaar zeggen wat je gaat doen met ze na school. Want ze onthouden het. En als je die plannen dan vervolgens wijzigt omdat het even anders loopt.... berg je maar! En we kunnen ze het dan ook niet kwalijk nemen. “Everything you say can and will be used against you”. 

 

Maar ja.... soms loopt het leven zo. Dat je even geen boodschappen hebt kunnen halen omdat alles anders liep. En daarom nu naar de supermarkt moest, met de kids, na schooltijd. Om vervolgens nog de boodschappen te kunnen halen die op het lijstje stonden, zodat je thuis voor ze kunt koken en niet met een lege hongerige maag naar bed gaan. Helaas. Vandaag even geen speeltuin. Een boze peuter/kleuter puber die je vervolgens haarfijn uitlegt hoe en wat je precies gezegd hebt toen ie deze afspraak vast legde en hier niet onderuit kan komen - Wat ook weer logisch is, want ja…. als kind heb je geen idee van de dagelijkse gang van zaken, zijn prioriteit is de speeltuin en laten wij dat a.u.b. nog even een tijdje zo houden - En vervolgens alsnog stampij gaat maken, helse geluiden maakt en zich midden in de supermark ter aarde stort als je niet alsnog je belofte waarmaakt. 

 

En voor je het weet sta jij jezelf ook net zo voor gek te zetten naar je kind toe, om te laten zien hoe gek hun aan het doen zijn. Spiegelen heet dat. Wat overigens wel vaak werkt want meestal ontvang je een blik van je kind die zegt: wat doe jij nou raar? Maar goed, waar zij zijn dat zal hun niet uitmaken. Geen besef van de tijd, plaats of mensen om hun heen. Dus lekker verder gaan met brullen….en jou voor schut zetten (wat wel meevalt, want menig volwassen persoon die daarvan getuige is zal alleen maar glimlachen van begrip, en een knipoog toewerpen met als betekenis ‘been there honey’).

 

Of het nu een vooraf gemaakte afspraak is met ze (wat natuurlijk wel zoveel mogelijk waargemaakt moet worden voor ze) of iets wat ze zelf spontaan kunnen bedenken en geregeld willen hebben. Het onmogelijke weten ze te vragen op de meest onhandige tijdstip. En als je dan even voet bij stuk houd en aangeeft dat de rit niet doorgaat, vergaat de wereld en begint de ellenlange discussie met je kind. En onbewust, voor je het weet ga je erin mee. En besef je je pas te laat ‘dat je ronduit aan het discussiëren bent met je kind’. Achteraf kunnen we er vaak om lachen. Maar in hoeverre moet je in discussie gaan met je kind op die leeftijd? Ook dat hoort voor de kids namelijk ook bij ‘grenzen opzoeken’. Het zit in hun natuur. Ook dat zal blijken van 4 naar 5 jaar hoe het kind hier mee om leert gaan en bewust wordt dat niet zomaar alles kan. Maar papa’s en mama’s..... ook een leer voor jezelf. Want zeg nou zelf, hoe vaak krijg jij dat spiegeltje van je kleine voorgeschoteld? Klets je er maar uit. 

 

Voorlopig ben je hier nog niet vanaf...zei een vriendin van ons wiens dochters momenteel in de overheerlijke 'puberteit' zitten en het elke ochtend weer afwachten is hoe de stand van hun humeur is, en waar ze allemaal wel niet tegenin zullen gaan. Wacht maar tot je daar bent. Dan vallen deze 'akkefietjes' helemaal in het niet.

 

Wij laten het maar over ons heen komen wat ze voor ons in petto hebben ;-)

 

Heb je nog een gouden tip? Laar ze maar komen! Altijd leuk voor iedereen om te lezen! 

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »